Nowoczesne drukarki trójwymiarowe

 

Trójwymiarowe drukarki służyły obecnie do bardzo wielu celów, i spotykane były zarówno wśród użytkowników prywatnych, jak i w zakładach pracy. Nowoczesne techniki druku umożliwiały bowiem tworzenie niemal dowolnych kształtów, a jedynym ograniczeniem był czas i zastosowany filament. Istniało bardzo wiele różnych odmian i modeli drukarek trójwymiarowych, mających odmienne rozmiary oraz umożliwiające wydruk różnorodnymi technikami.

Odmiany drukarek trójwymiarowych

drukarki 3dWśród użytkowników korzystających z takowych drukarek w celach rekreacyjnych, ciągle najbardziej popularnymi pozostawały modele najprostsze i najmniejsze. Nie były one bowiem większe niż standardowa drukarka komputerowa, więc mogły być ulokowane w niemal dowolnym miejscu. Umożliwiały jednak wydruk wyłącznie najbardziej podstawowymi technikami, i często nie współpracowały za dobrze z nowoczesnymi filamentami, przeznaczonymi do modeli o wyższym poziomie zaawansowania. Modelarskie drukarki 3d należały natomiast do najbardziej zaawansowanych i rozbudowanych urządzeń, będących obecnie w użyciu. Posiadały nie tylko większe rozmiary, umożliwiające wykonywanie kształtów odpowiednio większych niż te, które były możliwe do stworzenia na modelach amatorskich, ale również pozwalały na zastosowanie wszystkich zaawansowanych technik wydruku, w tym i najbardziej precyzyjnej techniki SDS, dzięki której tworzono kształty o bardzo niewielkich rozmiarach, posiadające ogromną ilość detali. Modele przeznaczone dla zakładów produkcyjnych oraz firm przemysłowych były natomiast całkowicie odmienne od obydwóch poprzednich odmian, przede wszystkim z racji bardzo imponujących rozmiarów. Wymagały one osobnej przestrzeni roboczej, zajmując bardzo dużo miejsca, więc uważane były za pełnoprawne maszyny produkcyjne. Z racji przeznaczenia, drukarki przemysłowe często stosowały technikę wydruku FDM, o wiele szybszą niż pozostałe metody druku, aczkolwiek nie pozwalającą na osiągnięcie podobnego poziomu detali powierzchni.

Służyły one głownie do wykonywania elementów urządzeń przemysłowych i elektrycznych, gdzie nie było wymagane zawarcie dużej ilości szczegółów, więc w połączeniu z szybką techniką druku, mogły być używane do seryjnej produkcji podzespołów z filamentów o wysokiej wytrzymałości i twardości. Istniała również możliwość zbudowania własnego modelu drukarki z podzespołów, które wiele firm oferowało jako części zamienne lub właśnie elementy do konstrukcji. Budową takich drukarek zajmowali się zazwyczaj najbardziej zapaleni entuzjaści.