Rodzaj terapii zależny od rodzaju diagnozy

Każdy rodzaj stosowanej terapii alkoholowej będzie zaczynać się w momencie diagnozy i przyznanie przez pacjenta przed samym sobą, że ma problem z alkoholem. W innym wypadku, żadna terapia, wspomagana odtruwaniem, odwykiem, detoksykacją nie będzie skuteczna, albo będzie skuteczna jedynie na krótki okres czasu. Zanim jednak specjalista wybierze rodzaj terapii, warto przyjrzeć się podstawom diagnozowania choroby alkoholowej na przykładzie systematyki Jellinka.

Diagnoza początkiem terapii

terapie alkoholowe w ŁodziWedług Elvina Mortona Jellinka istnieją cztery główne fazy postępowania choroby alkoholowej. Pierwszą fazą jest tzw. faza prealkoholowa, która objawia się tym, że człowiek pijący alkohol odkrywa, że poza doznaniami fizycznymi związanymi z pitym alkoholem ma on również właściwości polegające na uśmierzaniu niepożądanych stanów emocjonalnych. Ta faza picia alkoholu objawia się rozpoczęciem picia alkoholu nie tylko w sensie picia towarzyskiego, okazjonalnego, ale również poprzez kontrolowane picie alkoholu w sytuacjach trudnych życiowo. Alkohol ma za zadanie wówczas złagodzić psychiczne konsekwencje przykrych zdarzeń o charakterze emocjonalnym. Kolejną fazą rozwoju choroby alkoholowej jest faza ostrzegawcza. Charakteryzuje się ona pojawianiem się tzw. palimpsetów, czyli luk w pamięci spowodanycm nadmiernym spożyciem alkoholu, czasem przechodzącym w luki w pamięci powstałe również po wypiciu niewielkiej ilości alkoholu. Ta faza charakteryzuje się poszukiwaniem okazji do spożywania alkoholu, przedkładaniem ważności picia alkoholu nad inne sprawy podczas sytuacji towarzyskich, a także na niekontrolowanym piciu alkoholu. Następnie wg. Jellinka dochodzi do tzw. fazy krytycznej, kiedy rozpoczyna się proces utraty kontroli nad piciem alkoholu charakteryzującej się wyznaczaniem sobie orientacyjnych ram abstynencji. Następna faza jest w systematyce Jellinka nazywana fazą przewlekłą, kiedy dochodzi również do zerwania więzi społecznych z najbliższymi. Terapie alkoholowe w Łodzi bazują na metodologii Jellinka. Każde spotkanie z potencjalnym pacjentem ma za zadanie wyłonienie najlepszej metody terapeutycznej na podstawie obserwacji konkretnego przypadku.

Każdy rodzaj podjętej terapii musi być dostosowany do pacjenta i formy jego uzależnienia. Inaczej będziemy postępować z pacjentem, który znajduje się w fazie prealkoholowej lub ostrzegawczej, a inaczej z pacjentem w fazie przewlekłej i krytycznej. Dla tych pierwszych nie będziemy musieli zastosowywać terapii detoksykacyjnych, dla tych drugich tego typu odwyk będzie niezbędny przed podjęciem psychoterapii.